Przygotowania do otwarcia były bardzo intensywne. Do ostatniej chwili trwała sprzedaż mundurków i ostateczne sprzątanie, po zakończonym remoncie.

W poniedziałek rano, w napięciu, oczekiwaliśmy pierwszych przedszkolaków, ubranych w dobrze znane, czerwono - granatowe stroje. Dzieci były równie przejęte jak ich rodzice. Niektórym łzy kręciły się w oczach, jednak kiedy rozpoczęły się zajęcia prowadzone przez nauczycielki, panią Martę i panią Ewę, wszystkie smutki szybko uleciały. Adaptacja przebiegła nad podziw dobrze. To przede wszystkim zasługa wychowawczyń, które prowadzą zajęcia z ogromnym entuzjazmem, wspaniale łącząc stawianie wymagań z ciepłym, wręcz radosnym sposobem bycia. Dzieci bardzo dobrze rozumieją, że to wyjątkowe miejsce. Świadczy o tym pewien dziecięcy dialog. W trakcie jednego z posiłków mały Janek głośno stwierdził: „Mój tata robił tu remont ....". „ A moja mama tu pracuje..." odezwała się Weronika. Do rozmowy włączył się Julek mówiąc: „ A ta pani, która jest tutaj panią dyrektor - to moja ciocia..." Dyskusję zakończyła pani Marta: „Tak, wszyscy rodzice, włożyli bardzo dużo wysiłku, aby to przedszkole powstało, dlatego każdy z nich jest ważny i wszystkim jesteśmy bardzo wdzięczni!"

                To właśnie zaangażowanie, wysiłek i wiele godzin pracy rodziców, sprawiły, że możliwe było otwarcie przedszkola. Po raz kolejny potwierdza się prawda, że tylko osobiste starania rodziców, mogą doprowadzić do stworzenie dzieciom dobrego środowiska wychowawczego, które byłoby przedłużeniem domu i stwarzałoby warunki do zintegrowanego rozwoju niepowtarzalnej osobowości każdego z dzieci. W dniu otwarcia naukę w naszym przedszkolu rozpoczęło 13 dzieci. W najbliższych dniach dołączy kolejna piątka. Wciąż zgłaszają się rodzice, którzy pragną uczestniczyć w tym projekcie, mamy więc nadzieję, że wolne miejsca wkrótce się zapełnią.