W ubiegły czwartek miałam zaszczyt przeprowadzić wywiad z p. Jose Marią Barnilsem, prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Edukacji Zróżnicowanej. Mój rozmówca w szeroki sposób nakreślał idee edukacji zróżnicowanej, ukazując przede wszystkim jej zwrot ku człowiekowi, którym jest dziecko – uczeń, z całą gamą zależności i cech wrodzonych, przynależnych danej płci. J.M. Barnils mówił o osiągnięciach edukacji zróżnicowanej na zachodzie Europy. Będąc założycielem wielu takich placówek mógł odpowiadać na pytania, korzystając z własnej praktyki. Podkreślał znaczenie edukacji zróżnicowanej nie tylko w szkołach niekoedukacyjnych, ale mówił także o możliwości wprowadzenia tego typu nauczania w całym szkolnictwie.

Zdaniem p. Barnillsa, o wiele łatwiej jest jednak wychowywać dzieci i młodzież w szkołach niekoedukacyjnych, gdyż świat uczuć i rozwój osobowy dziewcząt i chłopców znacznie różni się od siebie. Przy obecności jednej płci w szkole łatwiej skupić się na cechach osobowych danej płci i w ten sposób można lepiej dotrzeć do ucznia i bardziej go rozumieć. - Najlepszym wg mnie sposobem – mówił Jose Maria Barnils - by wydoskonalić talenty poszczególnych osób jest branie pod uwagę cech charakterystycznych konkretnej płci i wychowywanie dzieci w sposób do tego adekwatny.

Jednak edukacja zróżnicowana wymaga przekonanych do niej nauczycieli, którzy podejmą trud takiego odpowiedzialnego nauczania. Potrzeba dziś nauczycieli, którzy będą widzieć w każdym uczniu niepowtarzalnego człowieka i przekazując im wiedzę sprawią, że ich podopieczni poczują się w pełni akceptowani i kochani.

Agnieszka Konik-Korn