Program wychowawczy : 

Czerwiec - radość

Hasła tygodniowe:

1. Pracuję dobrze, więc jestem zadowolony.

2. Pomimo trudności jestem radosny.

3. Zawsze mam dobry humor.

4. Cieszę się ze swoich sukcesów i sukcesów kolegów.

Pobożność:  Proszę Pana Boga, bym umiał być uśmiechnięty.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Radość to cnota. Nie zależy więc tylko od ładnej pogody, dobrych lodów na deser czy wygranej w piłkę lub wspaniałych ocen. Radość powinna być obecna w całym moim życiu pomimo napotykanych trudności. Każdy trud jest okazją do wzrastania, do dojrzewania, i nie musi zakładać grymasów i narzekań. Inne osoby z mojego otoczenia mają prawo do mego uśmiechu mimo tego, że dziś coś mi nie wyszło i raczej mam ochotę ponarzekać, a może i płakać.

Spojrzenie optymistyczne na rzeczywistość jest zawsze bliższe prawdy niż patrzenie krytyczne. Miłośnik książek po przeczytaniu połowy dobrej książki nie martwi się, że już coś stracił, lecz liczy na przygody, jakie napotka na kolejnych stronach. Zamiast patrzeć w tył i szukać dziury w całym, należy patrzeć w przód i budować przyszłość.

Kto dobrze pracuje ma z czego się cieszyć. Jego życie przyniesie dużo owoców. Napotykane trudności, a nawet porażki, są dla osoby nastawionej pozytywnie okazją do wzrostu duchowego. Nie należy także zapominać, że nie istnieje życie bez trosk, kto by takiego życia szukał, tułać się będzie nieszczęśliwy.

Dobry humor można w sobie wytworzyć. Warto się postarać i mieć  w pamięci kilka dobrych dowcipów czy opowiastek, które pozwolą rozładować stres i napiętą atmosferę, towarzyszące nam w tylu różnych sytuacjach życiowych.

Człowiek radosny ma wielu przyjaciół, gdyż wszyscy chcą przebywać u boku osób pozytywnie nastawionych, akceptujących rzeczywistość, proponujących optymistyczne plany działań. Kto narzeka i jęczy, pozostaje sam w swym smutku. Powinniśmy nauczyć się cieszyć również z sukcesów innych osób, widząc w nich dobro rozlewające się na wszystkich.

 
Maj - szczerość

Hasła tygodniowe:

1.  Zawsze mówię prawdę.

2.  Szczerość = radość.

3.  Jestem odważny, dlatego mówię prawdę.

4.  Zamiast narzekać rozmawiam o moich kłopotach.

Pobożność: Moje troski powierzam Najświętszej Maryi Pannie.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Cnota szczerości usposabia nas dobrze do otaczającego nas świata. Tylko z osobami szczerymi można współpracować, ponieważ wiemy, na co możemy z ich strony liczyć. Koloryzowanie jest dobre w teatrze i w filmach, w rzeczywistym życiu codziennym o wiele lepiej jest zachowywać się z prostotą, wiedzieć, na co mnie naprawdę stać, w jakich zajęciach mogę uczestniczyć owocnie, w czym jestem dobry, a w czym muszę się poprawiać. Postępując w ten sposób uzyskuję pozytywną i prawdziwą samoocenę, która potwierdza moją własną wartość.

Szczerość w relacjach między ludźmi sprawia, że możliwa jest komunikacja i wzajemne zaufanie. Szczerość czasami przychodzi nam z trudnością, ponieważ jest związana z prawdą, która może być dla nas przykra. Z drugiej strony jednak jest drogą do rozwiązywania problemów i do polepszenia mojej obecnej sytuacji. Nikt nie idzie do dentysty i nie mówi, że boli go palec, gdy problemem jest ząb, ponieważ tylko szczerość w połączeniu z odwagą, może nam ulżyć w bólu zęba.

Szczerość często oznaczać będzie, że mógłbym chwilowo być odbierany źle, na przykład, kiedy mówię szczerze, że nie potrafię czegoś zrobić czy nie mam najnowszej zabawki. Ale właśnie szczerość, czyli życie w prawdzie, jest odbierana jako autentyczność, naturalność i jest bardzo doceniana.

Kwiecień - posłuszeństwo

Hasła tygodniowe:

1.  Jestem posłuszny w domu i w szkole.

2.  Słuchając lepiej, nauczę się więcej.

3.  Posłuszeństwo to cnota dla osób ambitnych.

4.  Staram się dokładnie wykonywać polecenia.

Pobożność: Kontempluję Krzyż i cieszę się ze Zmartwychwstania.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Posłuszeństwo to nie tylko cnota dla dzieci. Wszyscy powinni być posłuszni, bo nad wszystkimi jest Pan Bóg; wszyscy pragniemy prawdy i dobra, które wymagają podporządkowania się im. Jadąc samochodem po prawej stronie jezdni, jestem posłuszny, choć być może nie zastanawiam się nad tym. Konsultując weekendowe plany z drugą osobą, okazuję szacunek i posłuszeństwo woli innych. Taka jest normalność. Posłuszeństwo jest wspaniałą cnotą, bez której żadna gra zespołowa nie miałaby sensu. Nie wyobrażamy sobie meczu piłki nożnej, w którym zawodnicy nie stają na pozycjach, jakie wyznaczył im trener. Uległość wobec zasad jest potrzebna, by osiągnąć wspólny cel. A mimo to zauważamy, że cnota posłuszeństwa nie jest łatwa i trzeba nad nią pracować.

Posłuszny powinienem być zawsze i wszędzie, bo zawsze i wszędzie jestem osobą, która szuka prawdy i dobra. Dlatego zasady obowiązujące w szkole i w domu są takie same, i taki sam jest należny im szacunek.

Owoce posłuszeństwa są wielkie. Samo słowo „posłuszeństwo” wywodzi się od słowa „słuchać”. Kto potrafi słuchać, potrafi również myśleć, analizować, prowadzić refleksję i w ten sposób osiąga lepsze wyniki w nauce. Kto potrafi zmobilizować się do wysiłku, by wpisać literę dokładnie w wyznaczone linie, będzie potrafił wymagać od siebie czynów wielkich.

Posłuszeństwo jest trudne, dlatego jest to cnota dla ambitnych. Łatwiej jest się zaszyć w „mojej” pracy, gdzie nikt mi nie przeszkadza i wszystko robię po swojemu. Ale prawdziwe sukcesy osiąga się, gdy grupa osób zgodnie pracuje nad realizacją tego samego wspólnego przedsięwzięcia.
Cnota posłuszeństwa jest trudna dla naszej woli, ale jest łatwa do zrozumienia. Wystarczy wypełniać dokładnie powierzone nam zadania, być w tym wykonywaniu hojnym, nie oszukiwać i mieć inicjatywę.

Marzec- odpowiedzialność

Hasła tygodniowe:

1.  Robię to, co powinienem.

2.  Przyznaję się do błędów i staram się je naprawiać.

3.  Znam moje zadania i wypełniam je.

4.  Dbam o powierzone mi rzeczy.

Pobożność: Rozważam cierpienie Pana Jezusa na Krzyżu.

Materiały dla Rodziców i Kadry

Słowo odpowiedzialność pochodzi od słowa odpowiedź. W codziennym życiu wiele osób zwraca się do nas z pytaniem lub prośbą. Umiejętność odpowiadania w sposób słuszny nazywamy odpowiedzialnością. Bardzo często odpowiedzią jest działanie, a nie same słowa. Dlatego o odpowiedzialności mówimy, kiedy ktoś ma wykonać powierzone zadania i robi je dobrze. Osobie odpowiedzialnej można powierzyć więcej ważniejszych zadań, gdyż wiemy, że je wykona, a jeśli nie będzie mogła to szczerze powie, że nie może wykonać lub poprosi o pomoc. Poprzez drobne zadania przygotowujemy się do zadań większych. W przyszłości my będziemy odpowiedzialni za podejmowanie ważnych decyzji, za naszą rodzinę, za nasz kraj.

Każdy człowiek odpowiada za jakieś zadania. Również uczniowie mają swoje zadania, do których powinni się odnosić z taką samą odpowiedzialnością jak ich Rodzice do swojej pracy.

Umiejętność przyznania się do swej ograniczoności, do braku pewnych zdolności, do potrzeby szukania pomocy, do popełniania błędów są oznakami odpowiedzialności, gdyż wskazują, że osoba taka chce zrobić dobrze i robi dobrze wiele rzeczy, a w innych musi się doskonalić.

Osoba odpowiedzialna czerpie radość z wykonywania zadań, którym potrafi sprostać. Doskonałość, z jaką wykonuje te zdania, spotyka się z uznaniem, co podkreśla w osobie poczucie własnej wartości.

Odpowiedzialność łączy się także z dbałością o rzeczy materialne. Rzeczy kosztują i dobrze jest o tym dzieciom mówić, nawet wtedy, gdy nie umieją jeszcze liczyć. Zbita szyba nie powinna być zamieniona w tragedię życiową, ale też nie powinniśmy być obojętni na szkody materialne wywołane brakiem dbałości.

Luty - hojność

Hasła tygodniowe:

1.  Ochoczo pomagam innym.

2.  Umiem poświęcić czas innym.

3.  Potrafię zrezygnować ze swoich planów.

4.  Żyję, by służyć innym.

Pobożność: Rozpoczynam modlitwę punktualnie.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Hojność oznacza, że potrafimy poświęcić innym czas, rzeczy, wysiłek. Na przykład, grając w piłkę, powinienem starać się, by moja drużyna wygrała, a to oznacza, że muszę szybciej biegać, a także umieć podawać piłkę innym, by i oni mogli strzelić gola, ponieważ "jedna gwiazda świeci słabo". Muszę poświęcić moje marzenie o golu, by uzyskać lepszy efekt dla drużyny i sprawić, żeby wszystkim grało się przyjemniej. Tak samo w nauce - brak hojności i wysiłku w zachowaniu ciszy przeszkadza moim kolegom, a także ja sam nie uczę się tyle, ile powinienem. Przecież do szkoły przychodzimy, aby nauczyć się wielu ciekawych i potrzebnych rzeczy.

Życie jest pełne zależności, zawsze są sprawy, w których potrzebujemy pomocy, dlatego też powinniśmy dużo pomagać innym, nawet kosztem rzeczy, na których bardzo nam zależy.

Szkoła to wspaniałe miejsce, w którym możemy zawrzeć wiele przyjaźni i cieszyć się nimi. Ale zawsze przyjaźń wymaga poświęcenia czasu, zainteresowania się drugą osobą, rozmawiania. Czas jest bardzo cenny i mimo pomocy technologicznych, wiele osób cierpi na brak czasu, dlatego poświęcenie innym właśnie czasu jest bardzo cennym darem.

W dużej grupie łatwiej znaleźć kolegę o podobnym usposobieniu, ale i tak zawsze są sytuacje, w których musimy zrezygnować ze swoich upodobań i planów, zabawy czy innych zajęć na rzecz gustów kolegi, który odwdzięczy się głębszą przyjaźnią.

Duch służby to charakterystyka przywódcy. Tylko osoby, które chcą i umieją służyć, mogą stanąć na czele nie swoich, lecz cudzych interesów, być liderami. Dlatego chcą i potrafią wznieść się ponad swoje ambicje, by służyć. Toteż wszelkie formy służby uszlachetniają człowieka.

Styczeń - pracowitość

Hasła tygodniowe:

1.  Mam wielu przyjaciół.

2.  Potrafię współpracować z innymi.

3.  Jestem wyrozumiały i umiem przebaczać.

4.  Staram się mieć wielu przyjaciół.

Pobożność: Cieszymy się małym Jezusem, idziemy do szopki, by prosić w intencji naszych przyjaciół.

Materiały dla Rodziców i Kadry
 
Robinson Cruzoe to postać znana prawie wszystkim dzieciom. Biedny rozbitek zostaje sam na bezludnej wyspie. Napotyka na ogromne trudności: głód, zimno, niebezpieczne i dzikie zwierzęta, choroby. Najstraszniejsza jest jednak samotność. Robinson nie ma z kim porozmawiać i w samotności wyczekuje dnia, kiedy będzie uwolniony i będzie mógł opowiedzieć o przygodach, które przeżył. Przyjaźń to coś bardzo ważnego, bez przyjaciół nie byłoby z kim grać w piłkę, w szachy, wymieniać się znaczkami, porozmawiać na ciekawe tematy. Nie można by przekazać tego, co ktoś sam posiada. Przyjaźń jest konieczna. Nawet w tak prostych sytuacjach jak praca na lekcji, widzimy konieczność przyjaźni. Gdy ktoś zapomni ołówka, temperówki, gumki, książki, do kogo pójdzie jak nie do przyjaciela, który może pomóc.

By mieć wielu przyjaciół, najpierw sam muszę być dobrym przyjacielem. Muszę być osobą, z którą inni chcą przebywać. Muszę się interesować tym, czym inni się interesują, muszę mieć przyjemny wygląd; któż chciałby siąść w jadalni z kimś, kto nie umie jeść i chlapie zupą na wszystkie strony, albo grać w piłkę z kimś, kto nigdy nie podaje, albo nie chce ustąpić pierwszeństwa.

By mieć wielu przyjaciół, muszę również często z nimi przebywać, uczestniczyć we wspólnych zabawach, grach, zajęciach. Dlatego samotna gra przy komputerze, choćby bardzo ciekawa, nigdy nie zastąpi nam dobrego przyjaciela. Człowiek od wieków zawsze lubił się osiedlać w dużych miastach, gdyż większa liczba osób, które znamy, ubogaca nasze życie.

Każdy ma wady i choć staramy się je wykorzenić, nie zawsze nam się udaje. Stąd potrzebujemy wyrozumiałości, czasu na poprawę, przebaczenia błędów. Dobry przyjaciel potrafi odnieść się do nas z uczuciem i nie odrzuci nas, nawet wtedy, gdy będziemy mieli trudności. Sam potrzebuję takiego traktowania i rozumiem, że tak powinienem się odnosić do innych.

Ktoś, kto potrafi zainteresować innych przyniesioną książką, znaczkami czy opowiadaniem, albo potrafi słuchać, jest osobą, z którą przyjemnie się bawić. Stąd osoby otwarte na innych, na ich zainteresowania, na tematy ich rozmów są osobami, które mają wielu przyjaciół i w życiu osiągają wiele sukcesów.

Grudzień - pracowitość

Hasła tygodniowe:

1.  Pracuję wytrwale do końca.

2.  Ważniejszy jest koniec pracy, niż początek.

3.  Wykorzystuję czas.

4.  Dbam o szczegóły mojej pracy.

Pobożność: Oczekuję narodzenia Pana Jezusa.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Czy widziałeś kiedyś wielki zamek, katedrę, lub inny potężny budynek? Z całą pewnością tak, ale czy zastanowiłeś się, jak długo go budowano? Tysiące ludzi pracowało przez wiele lat, codziennie, o każdej godzinie, w zimie i w lecie. Znalazły się osoby, które nie szczędziły wysiłku, by prowadzić pracę do końca, układając jedną cegłę na drugą. I tak, pracując dzień po dniu, powoli wznoszono wielkie, do dziś podziwiane budowle. To samo musimy robić my z naszą nauką, aby po długim wysiłku przyniosła oczekiwane rezultaty. Każdy przyzna, że na początku roku łatwo było chodzić do szkoły, ale potem, z każdym dniem, może było trudniej. Tym bardziej teraz, gdy już niedługo będą święta Bożego Narodzenia. Chciałoby się już odpocząć, przestać pracować, zacząć wakacje. Zdajemy sobie jednak sprawę, że osoba wytrwała nie rezygnuje tak łatwo z walki, z wytężonej pracy i pomimo tego, że praca jest trudniejsza, nie poddaje się. W tym miesiącu, w którym już wszyscy czekamy na świąteczne wakacje, musimy się zastanowić,
jak będziemsię ćwiczyć w wytrwałości. Czy robię wszystkie zadania domowe z takim samym zapałem jak w czasie pierwszych tygodni września? Pozostało niewiele dni do świątecznej przerwy, ale będą one, do ostatniego, dniami wytężonej pracy, dopiero potem będzie czas na odpoczynek.

Łatwo jest rozpocząć budowę makiety, zainteresować się swoją rolą w jasełkach, przeczytać pierwsze strony książki, ale dopiero koniec wieńczy dzieło. Dopiero ocena jest pochwałą i uznaniem, dopiero udany występ i brawa mówią o wyniku, dopiero ostatnia strona książki mówi o sukcesie bohatera powieści. Dlatego należy wkładać wysiłek w dokańczanie zaczętych prac.

Gdy zmęczenie nas ogarnia, zaczynamy się zniechęcać i powoli tracimy czas, zmniejszając tempo pracy. To samo zadanie zrobilibyśmy we wrześniu w kilka minut, teraz zajmuje nam godzinę, bo przychodzi pokusa, by się pobawić, zobaczyć, co robią inni. Wykorzystanie czasu to znak, że się nie poddajemy i walczymy do końca.

Dobrze ukończona praca nie oznacza jedynie wykonania minimum, chcemy zadbać o szczegóły. Sklejany model będzie ładny bez naklejek, ale ładniejszy, jeśli zadbamy o ich dokładne przyklejenie. Zadanie domowe z języka polskiego będzie uznane za zrobione, jeśli tekst zostanie napisany, ale to kaligrafia sprawia, że praca jest ładna i wzorowa. Dbałość o szczegóły mówi o szlachetności duszy.  

Listopad - pracowitość

Hasła tygodniowe:

1.  Lubię trudne zadania.

2.  Nie zniechęcam się łatwo.

3.  Zamiast płakać i narzekać – rozmawiam.

4.  Stawiam sobie ambitne cele.

Pobożność: Modlę się za zmarłych. 

Materiał dla Rodziców i Kadry

Robić rzeczy łatwe potrafi każdy. Podejmować wyzwania wymagające trudu potrafią tylko osoby dojrzałe, waleczne, mężne. W życiu wielokrotnie spotykamy się z trudnymi sytuacjami: konieczność odrobienia zadań domowych, wypełnienie własnych obowiązków w domu, niesmaczna zupa, brak zabawek, niezręczne sytuacje wynikające z naszych własnych pomyłek, przegrana w piłkę, itp. Wszystkim tym sytuacjom można jednak sprostać. Historie wielu bohaterów: rycerzy, żołnierzy, świętych ukazują nam, jak można żyć mężnie i wykonywać niełatwe rzeczy pomimo braku chęci i licznych trudności. Właśnie takimi ludźmi chcielibyśmy być. Ludźmi, którzy nie poddają się trudnościom i potrafią iść naprzód mimo wielu przeszkód pojawiających się na drodze.

Odrabianie zadań domowych stanowi prawdziwą kuźnię ludzi walecznych. Zaczynam od zadań trudnych i dopiero po uporaniu się z nimi, gdy siły już opadają, przechodzę do zadań łatwiejszych. Taki sposób postępowania hartuje moją wolę i przygotowuje mnie do podjęcia trudnych zadań.

Męstwo możemy ćwiczyć także w czasie posiłków. Nie zawsze smakują nam potrawy podawane na obiad, nie zawsze ich dobór jest idealny, dostosowany do naszego gustu. Każdy przecież ma inny gust. Rozumiemy jednak, że dla naszego zdrowia dobrze jest jeść wszystkie potrawy w odpowiedniej ilości. Dlatego osoba mężna nie grymasi, nie narzeka i zjada wszystko, aż do końca, ponieważ nie pozwala, by kierowała nią chwilowa niechęć. Męstwo oznacza także prawdę i poznanie siebie. Nie nakładam na talerz zbyt dużo i nie proszę o dokładkę, jeśli nie mam pewności, że będę mógł zjeść wszystko.

Okazji do ćwiczenia męstwa jest wiele, choćby wtedy, gdy odczuwamy ból. Gdy coś trochę nas boli, przytrafiło nam się małe zadrapanie czy lekki upadek nie musimy od razu narzekać. Gdy stanie się coś poważniejszego mówimy o tym rodzicom w domu lub nauczycielowi, jeśli zdarzenie miało miejsce w szkole. Potem myjemy ranę, przylepiamy plaster i zapominamy o sprawie. Zabawa może toczyć się dalej i nie warto wspominać poniesionych ran. Być mężnym oznacza nie narzekać, lecz rozwiązywać problemy.

Umiejętność stawiania sobie ambitnych celów jest potrzebna w życiu. Tylko ten, kto potrafi mierzyć wysoko może wspiąć się na szczyt. Dlatego też powinniśmy stawiać sobie cele ambitne, choć dostosowane do naszych możliwości, w wielu cnotach, jak np. umiejętność dzielenia się z innymi.

Cnota męstwa sprawia, że człowiek staje się szczęśliwszy i bardziej zadowolony, gdyż wiele spraw życiowych udaje mu się rozwiązać pomyślnie, a o niepowodzeniach szybko zapomina. 

Październik - pracowitość

Hasła tygodniowe:

1.  Słucham uważnie tego, co mówi nauczyciel.

2.  Dbam o kształt liter i czystość papieru.

3.  Sam odrabiam zadania domowe.

4.  Moją pracą pomagam innym.

Pobożność: Modlę się za moich rodziców.

Materiał dla Rodziców i kadry:

Praca uszlachetnia człowieka. Ileż to razy odczuwamy wielką dumę, zapał i radość, gdy słyszymy od kogoś pochwałę – "dobrze zrobione" lub, gdy słyszymy zwykłe dziękuję. Chęć służenia innym powinna być dla nas zachętą do lepszej i intensywniejszej pracy.

Praca zawiera w sobie tyle pozytywnych cech, że nawet bez pochwał powinniśmy pracować dobrze i wytrwale. Praca kształtuje nasz charakter, ćwiczy wiele cnót: wytrwałość, punktualność, pomysłowość, umiejętność proszenia o radę, zdolność do współpracy z innymi, a stąd komunikatywność i wyrozumiałość, itd. Wszystkie te cechy zostały ujęte w jednym słowie – pracowitość. Bezczynność, po za tym, że jest nudna, jest dla człowieka niszczycielska, i dlatego należy jej unikać. Ale praca nie służy tylko mojej osobie, służy również innym.

Poprzez pracę nie tylko my stajemy się lepszymi i bardziej odpowiedzialnymi, ale pomagamy wielu osobom, by i one skorzystały z dobra mojej pracy. Doświadczamy tego na każdym kroku. Za każdą naszą działalnością, jak kupienie chleba, dzwonienie przez telefon, czy jazda samochodem stoją konkretne osoby, które potrafiły służyć poświęcając część swego życia innym. Jakże widoczna jest dla nas różnica pomiędzy pracą wykonaną dobrze, profesjonalnie i z serdecznością, od kiepskiej jakości produktu podanego bez zainteresowania drugą osobą. Dlatego powinniśmy dbać o jakość naszej pracy i cieszyć się jej owocami. Tak traktowana praca nigdy nie staje się ciężarem nie do uniesienia, z ulgą zrzucanym w piątkowe popołudnie czy przed wakacjami. Praca jest czymś dla człowieka naturalnym i dlatego nie powinno się o niej mówić w kategorii kary czy ciężaru. Zadania domowe dla dzieci są okazją do powiększenia swej wiedzy i do wyrobienia sobie dobrego nawyku stałej pracy.

Osoba pracowita potrafi cieszyć się pracą, nawiązywać w niej pozytywne relacje ludzkie, uszlachetniać swoją osobowość i realizować wysokie aspiracje. Praca pomimo swej wagi nie powinna jednak sprawiać, że zapominamy o świecie, nie jest ona jedyną czynnością dnia i należy umiejętnie zaprowadzić w pracy porządek przeznaczając czas na inne ważne zajęcia.   

Wrzesień – porządek

Hasła tygodniowe:

1.  Wchodzę do klasy i wychodzę z niej spokojnie.

2.  Dbam o moje książki i zeszyty.

3.  Zostawiam rzeczy na swoim miejscu.

4.  Dbam o estetykę mojej klasy.

 Pobożność: Odmawiam modlitwy w skupieniu.

Materiał dla Rodziców i Kadry

Porządek i ład dają nam spokój, gdyż poznajemy prawa otaczającego nas świata i potrafimy do nich się dopasować lub je wykorzystać. Dzięki istniejącemu porządkowi możemy oczekiwać śniegu zimą, a upału latem. Taka wiedza pozwala nam dobrze korzystać z dobrodziejstw świata. Również w relacjach ludzkich porządek jest czymś odczuwalnym i cenionym.  Osoba uporządkowana, zadbana, potrafiąca spełnić swoje obowiązki na czas i dokładnie, jest powszechnie szanowana.

W rzeczach osobistych porządek pozwala nam na szybkie znalezienie rzeczy, której poszukujemy. Z porządkiem związane jest również odczucie piękna. Wkraczając do klasy uporządkowanej doznajemy uczucia estetycznego, pozytywnego, doznajemy spokoju, który dobrze przygotowuje nas do pracy. Porządek w końcu daje nam pewność, że dobrze idziemy w kierunku celu, jaki sobie postawiliśmy. Znając wiele osób z całą pewnością zaobserwujemy, że jednym jest łatwiej utrzymać porządek innym trudniej. Ale nie zapomnijmy, że porządek to cecha charakteru, a nie temperamentu, a więc można ją wyćwiczyć.

Osoba nieuporządkowana może, wkładając odpowiedni wysiłek, poprawić swoją sytuację stosując konkretne środki zaradcze. Pierwszym takim środkiem jest dbałość o nie gromadzenie bałaganu. Rzeczy należy uporządkowywać natychmiast, bez odkładania na „lepsze czasy” czy na „tyły szuflady”. Gdy nauczymy się tak robić nie będzie konieczne organizowanie przedświątecznych wielkich porządków, gdyż każda rzecz będzie zawsze na swoim miejscu.

Dlatego tak w domu jak i w szkole konieczne jest wyznaczenie miejsc na konkretne rzeczy: tornistry, buty, zabawki, książki, itp. Wymaganie porządku i stawianie ambitnych celów szybko zaowocuje zadowoleniem z wykonanej przez siebie pracy.